DE CIRCUSKANT VAN DE SHOW
De acrobatiek en luchtacrobatiek binnen Devdan
Devdan is in de eerste plaats dans, maar de luchtacrobatiek aan zijden doeken, de grondacrobatiek en de stage-effecten lenen elementen van het circusspektakel — dit is wat die kant van de show inhoudt.
Bekijk data voor de Devdan Show op GetYourGuide ↗Niet zomaar een dansvoorstelling
Het is verleidelijk om Devdan af te doen als “traditionele dans”, maar dat doet maar de helft van wat er op het podium gebeurt recht. In de vijf regionale acts is een productie verweven die oprecht aan het circus grenst: aerial performers, acrobatiek op de grond, tuimelingen en stage-effecten gaan hand in hand met de choreografie, en staan qua geest dichter bij een wereldwijd arena-spektakel — het soort hybride show dat je vindt in resorttheaters van Las Vegas tot Macau — dan bij een puur folkloristisch recital. Als je een rustige, zittende culturele voorstelling verwacht, is de acrobatiek het onderdeel dat je het meest zal verrassen, en het is een grote reden waarom de show dichter bij een volwaardige theatrale productie ligt dan bij een podiumrecital van regionale dansen.
Luchtsilks boven je hoofd
Tuchtwerk op zijde — artiesten die klimmen, zich omwikkelen en laten vallen door lange zijden linten die aan het theatertuig hangen — speelt de meest prominente rol in Devdans Sumatra-act, opgevoerd naast de op de grond uitgevoerde Saman-dans. Luchtzijde is een werkelijk veeleisende discipline, gebouwd op jaren van kracht- en lenigheidstraining in plaats van een vaardigheid die je snel oppikt, en het is een van de duidelijkste signalen dat Devdan put uit internationale circuskunsten in plaats van binnen één enkele nationale danstraditie te blijven. Het zien landen in dezelfde act als een zittende, eeuwenoude handgeklap-dans is een treffende samenvatting van de aanpak van de hele voorstelling: oud en nieuw, zij aan zij, in plaats van gescheiden gehouden.
Vloeracrobatiek en salto's
Naast de luchtnr's worden grondacrobatiek — salto's, groepstills en balanswerk — door meerdere acts van de show verweven, in plaats van geïsoleerd in één circusintermezzo. Het resultaat is een productie die zelden stilstaat: zelfs scènes rond een specifieke regionale dans escaleren tegen het einde van de act vaak naar een fysieker, acrobatischer register, wat mede verklaart waarom recensenten het tempo zo consistent als energiek omschrijven in plaats van ingetogen. Voor een publiek dat niet elke regionale dansstijl bij naam herkent, is dat constante fysieke momentum vaak wat achteraf het sterkst blijft hangen.
Vuur, mist en podiumtechniek
De productie van Devdan leunt minstens zo zwaar op de technische kant van het theater als op de fysieke: vuureffecten, mist, gesimuleerde regen, rook en gelaagd licht- en geluidsontwerp worden door de hele show heen ingezet, volgens beschrijvingen van boekingspartners die de productie hebben gerecenseerd. In combinatie met de acrobatiek is het effect bedoeld als een modern theaterspektakel, niet als een kale culturele voorstelling — nuttige context als je iets verwacht dat dichter bij een rustige dorpsdans ligt dan bij een geproduceerde arenashow. Het is ook goed om te weten voordat je gaat, als je een kind meeneemt dat gevoelig is voor harde, plotselinge effecten of felle lichtflitsen.
Een cast die in twee disciplines is getraind
Het combineren van zowel traditionele regionale dans als circusachtige acrobatiek in één productie vereist een cast die zich in beide registers thuis voelt, en Devdans eigen materiaal beschrijft een gezelschap van meer dan 60 performers, afkomstig uit heel Indonesië, om aan die behoefte te voldoen. Sommige performers worden omschreven als in de eerste plaats dansers, anderen als in de eerste plaats acrobaten — maar de acts zijn opgebouwd om de twee te versmelten in plaats van af te wisselen, en dat is voor een groot deel wat Devdan onderscheidt van een dansvoorstelling in één discipline. Die versmelting is ook de reden dat de show binnen enkele minuten kan overgaan van een zittende handgeklapsequentie naar een zwevende aerial silk-act, zonder dat de overgang geforceerd aanvoelt.
Waarom het hybride format perfect werkt voor een eerste bezoeker
Voor bezoekers die niet bekend zijn met Indonesische regionale dans fungeert de acrobatiek als een soort opstapje: het spektakel houdt de show toegankelijk en vermakelijk, zelfs op momenten waarop de specifieke culturele verwijzing (een Dayak-hofmakerijmotief, een Javaanse gevechtshouding) anders onopgemerkt zou blijven. Het is een redelijke ruil voor een eenmalig bezoek — minder diepgang in elke afzonderlijke traditie, in ruil voor een productie die de aandacht van een algemeen publiek vasthoudt. Als u liever één regionale traditie op eigen voorwaarden ziet, is dat een goede reden om ook een speciale dorps- of tempelvoorstelling elders op Bali te bekijken.